![](https://static.wixstatic.com/media/991e67_feaf4f1587af48559c6c924e9643939e~mv2.png/v1/fill/w_980,h_581,al_c,q_90,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/991e67_feaf4f1587af48559c6c924e9643939e~mv2.png)
Foto van de aanvalsgroep. Foto ministerie van Defensie
Veertig jaar na Operatie Opera, de Israëlische luchtaanval die de kernreactor van Saddam Hoessein in Osirak, Irak, verwoestte , zijn nieuwe beelden vrijgegeven van wijlen Ilan Ramon, een van de piloten die deelnam aan de historische aanval.
In de zeldzame video van Ramon die werd vrijgegeven door het IDF-archief van het Ministerie van Defensie, besprak de overleden gevechtspiloot en astronaut het verband tussen de aanval, zijn moeder, die de Holocaust overleefde, en zijn missie naar de ruimte.
De beelden werden gefilmd toen Ramon terugkeerde naar Israël vanuit de VS, waar hij aan het trainen was voor de Space Shuttle Columbia vlucht in 2003. Ramon kwam tijdens de terugkeer naar de aarde, samen met de hele bemanning om.
Ramon nam deel aan een bijeenkomst van senior IAF-veteranen ter gelegenheid van de 20e verjaardag van de aanval, welke plaatsvond in het huis van Iftach Spector en ook werd bijgewoond door Amos Yadlin, Dobbi Yoffe en hun families.
In zijn enkele minuten durende ontroerende toespraak, spreekt Ramon over de gevoelens die hij had voor de aanval, de angst dat hij de aanval misschien niet zou overleven en het verband tussen de operatie, zijn moeder die Holocaust overlevende was en zijn voorbereidingen voor een ruimtevlucht waarvoor hij in die periode werd opgeleid.
"Ik wil dit koppelen aan wat ik vandaag doe", zei hij. “Mijn moeder is een overlevende van Auschwitz die ontsnapte met haar shirt op haar rug. Een paar dagen nadat ik was vertrokken ter voorbereiding op de aanval, wist ik dat er een kans was dat ik niet terug zou komen.
“Ik woonde destijds in Ramat Chen [een wijk in Ramat Gan]. Mensen schreeuwden en vloekten op straat en ik dacht: 'Waar doe ik dit voor? Zodat mensen tegen me konden schreeuwen en vloeken? Wat heb ik met ze gedaan?'
![](https://static.wixstatic.com/media/991e67_85a8e0de80e14a30b95e87f2f8e65e78~mv2.jpg/v1/fill/w_640,h_400,al_c,q_80,enc_auto/991e67_85a8e0de80e14a30b95e87f2f8e65e78~mv2.jpg)
Kleurentekening van de kernreactor in Osirak, Irak. Foto ministerie van Defensie
Ramon vertelde de menigte dat een discussie met een groep overlevenden van de Holocaust hem deed beseffen dat “we slechts een deel zijn van een groter verhaal. Zelfs als Israëli's zijn we slechts een deel van het Joodse volk.”
Hij vroeg een groep Holocaustoverlevenden wat ze dachten dat hij mee de ruimte in moest nemen als hij ging. Een van hen gaf hem een brief.
"Hier is mijn nederige suggestie voor jou, Ilan, wat je mee de ruimte in moet nemen: breng de vuile pop van mijn zeven jaar oude dochter die in Auschwitz werd vermoord en die nu bestrooid is met haar eigen as", stond in de brief. “Aangezien je dicht bij de hemel zult zijn, open ze en laat ze zich verontschuldigen voor het niet reageren op onze gebeden. Ik vraag nog steeds: 'Waarom.'”
Dat is "wat me in zekere zin voorbereidde op het offer dat ik bereid was te brengen", zei Ramon. “We zijn zo verankerd in onze eigen bubbel hier in Israël dat we alle andere dingen vergeten. Ik voel me bevoorrecht om deel uit te maken van een missie die me verbond met de hele Joodse natie.”
Op 7 juni 1981 vlogen acht Israëlische straaljagers 2.000 mijl naar Irak en vernietigden ze de Osirak-kernreactor van Saddam Hussein in Bagdad, voordat ze met succes terugkeerden. Minder dan een dag later erkende de regering van toenmalig premier Menachem Begin dat de Israëlische luchtmacht achter de aanval zat en met de aanval wilde voorkomen dat een vijandige staat kernwapens zou krijgen.
De vrijgegeven documenten omvatten ruwe schema's van de locatie in Osirak - waarvan Israël vreesde dat Hussein zou gebruiken voor een kernwapenprogramma - inclusief een tekening van hoe de faciliteit eruit zou zien vanaf de stoel van een naderend straaljager in een squadron.
![](https://static.wixstatic.com/media/991e67_fe1c6480ba07474b840b7329c65f78c7~mv2.jpg/v1/fill/w_980,h_581,al_c,q_85,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/991e67_fe1c6480ba07474b840b7329c65f78c7~mv2.jpg)
Foto ministerie van Defensie
Het ministerie van Defensie zei dat de tekeningen deel uitmaakten van het inlichtingendossier voor de operatie.
De zeldzame documenten werden gepubliceerd als onderdeel van een digitaliseringsproject door het IDF-archief om duizenden uren video beschikbaar te maken voor de volgende generaties, zei het ministerie van Defensie in een verklaring.
Het archief heeft ook een gedeeltelijk geredigeerd post-operationeel rapport over de aanval vrijgegeven, inclusief het schriftelijke bevel van de legerchef om de staking uit te voeren, het regeringsbesluit om de operatie in 1980 te plannen en beraadslagingen over de uiteindelijke datum van de aanval .
![](https://static.wixstatic.com/media/991e67_5ddb5a04919449618168a3a15e92c691~mv2.png/v1/fill/w_475,h_579,al_c,q_85,enc_auto/991e67_5ddb5a04919449618168a3a15e92c691~mv2.png)
Opdracht tot de aanval. Foto ministerie van Defensie
Het was Ramons eerste operationele missie en hij kreeg de taak de kaarten voor te bereiden en te onderzoeken of de jets de terugreis konden maken. En als jonge, alleenstaande navigatie-officier was zijn vliegtuig het laatste.
Het team waarvan Ramon deel uitmaakte bestond verder uit Ze'ev Raz, Yadlin, Yaffe, Hagai Katz, Amir Nachumi, Spector, Relik Shafir.
De piloten vlogen met F-16's die ze pas onlangs hadden leren vliegen en slechts enkele maanden daarvoor operationeel vermogen hadden bereikt. De vloot luidde een heel nieuw tijdperk in voor de IAF, en dat gaat nog steeds door: het vermogen om preventieve aanvallen uit te voeren op vijanden ver van de grenzen van Israël.
Bij de aanval zouden tien Iraakse soldaten en een Franse burger zijn omgekomen. Alle Israëlische piloten zijn veilig geland op hun bases.
Relik Shafir vertelde in een interview dat Ramon wist dat als het laatste vliegtuig er een kans was dat hij zou worden neergeschoten
"De stafchef vertelde ons dat het belangrijkste zou zijn om naar huis terug te keren", zei hij in een recent interview. “We dachten dat er minstens twee vliegtuigen zouden worden neergeschoten, en Ilan en ik dachten allebei dat we zouden worden neergeschoten omdat we de laatste waren. Het was een zwaar gevoel waar we niet vanaf konden komen. Maar we wisten dat het een historische missie was, en we wisten dat zelfs als we zouden sterven, het een missie was die we moesten doen.”
Toen ze allemaal landden, "was het alsof ik weer tot leven kwam", zei Shafir. “Ilan en ik omhelsden elkaar een minuut, zonder te praten. Toen onze voeten het asfalt raakten, was de druk die we een half jaar op onze schouders hadden, weggenomen.”
Comments